تغرد ( taqarrod ) م . ع . بلند و طرب‌انگيز ساختن مرغ آواز را و در گلو گردانيدن . يق تغرد الطائر تغردا . تغرض ( taqarroz ) م . ع . تغرض الغصن : شكسته شد شاخ و جدا نگرديد . تغرغر ( taqarqor ) م . ع . آب در حلق گردانيدن و غرغره كردن . تغرف ( taqarrof ) م . ع . همه را فرا گرفتن . يق تغرفنى اى اخذ كل شيئ معى . تغرى ( toqry ) ا . پ . امضاء و صحهء پادشاهى و طغرا . تغريب ( taqrib ) م . ع . دور دور شدن به سفر . و پنهان و غايب گشتن . و بچهء سياه و بچهء سپيد آوردن - از اضداد است - و برف و پشك بهم آميخته خوردن . و از شهر بيرون كردن . و نفى كردن . و دور نمودن . و بجانب مغرب شدن . تغرية ( taqreyat ) م . ع . آزمند نمودن . يق غرى به ( مجهولا ) . و طلا كردن . تغريث ( taqris ) م . ع . گرسنه گردانيدن . يق غرث كلابه اى جوعها . تغريد ( taqrid ) م . ع . بلند برداشتن آواز . و طرب‌انگيز ساختن . و در گلو گردانيدن آواز را . تغرير ( taqrir ) م . ع . غرر بنفسه تغريرا و تغرة : در خطر و هلاكت افگند خود را . و نيز تغرير : پر كردن مشك را . و آهنگ پريدن كردن مرغ و بازو گشادن آن . و برآمدن دندان كودك . يق غررت ثنية الغلام اى طلعت . تغريز ( taqriz ) م . ع . دم فرو بردن ملخ بر زمين . و غرزت الناقة ( مجهولا ) : ترك دادند دوشيدن ناقه را يا آب سرد پاشيدند بر پستان آن تا شير منقطع گردد . يا يك نوبت ميان دو نوبت دوشيدن گذاشتند . تغريض ( taqriz ) م . ع . تر و تازه چيدن چيزى را و يا تر و تازه بريدن آن را . و از شير باز داشتن بچه را پيش از وقت . و گوشت تازه خوردن و تفكه نمودن از آن . و نيمه كردن خنور . يق غرض فى صفائك اى لا تملاه . و هو بحر لا يغرض اى لا ينزح . تغريق ( taqriq ) م . ع . غرقه كردن . و سخت كشيدن كمان را . و كشتن . اصله ان القابلة كانت تغرق المولود فى ماء السلى عام القحط ليموت ثم جعل كل قتل تغريقا . تغريم ( taqrim ) م . ع . وام دار و تاوان زده گردانيدن . تغزل ( taqazzol ) م . ع . بتكلف مغازلت نمودن و عشق كردن تغزية ( taqzeyat ) م . ع . بر انگيختن مردم را بر كارزار دشمن . تغزير ( taqzir ) م . ع . بهر دو نوبت يك بار دوشيدن ناقه را هنگام كم شيرى . تغس ( taqs ) ا . ع . ابر اندك و تنك . تغسر ( taqassor ) م . ع . مشتبه و آميخته گرديدن كار . و پيچيده و درهم گرديدن رشته . و چوب دربارگين افتادن . يق تغسر الغدير اذا وقع فيه العيدان . تغسل ( taqassol ) م . ع . غسل آوردن . تغسيل ( taqsil ) م . ع . بسيار گائيدن . و مبالغه نمودن در شستن اندام . تغسيل ( taqsil ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شستشوى . و تغسيل كردن : شستن و غسل دادن و شستشوى كردن . تغشم ( taqaccom ) م . ع . ستم كردن . تغشمر ( taqacmor ) م . ع . بقهر گرفتن چيزى را . و خشم گرفتن . تغشن ( taqaccon ) م . ع . تغشن الماء : بر سر آب آبگير و مانند آن آمد پشكل . تغشى ( taqacci ) م . ع . پوشيدن و فرو گرفتن كار كسى را . تغشية ( taqceyat ) م . ع . غشى الله على بصره تغشية : پرده اندازد خداى بر چشم او و كور سازد . و غشيته : فرو گرفتم آن را و پوشيدم . و غشى بالسوط : فرو گرفت بتازيانه . تغشيش ( taqcic ) م . ع . آشكار كردن بر خلاف آنچه در دل است و پند خالص نادادن . تغصب ( taqassob ) م . ع . مجبور شدن . تغضب ( taqazzob ) م . ع . بخشم شدن . تغضر ( taqazzor ) م . ع . باز گرديدن از چيزى . يق تغضر عنه اذا انصرف و عدل . تغضغض ( taqazqoz ) م . ع . كم گرديدن . تغضف ( taqazzof ) م . ع . آژنگ روى گرديدن . و خميدن و دو تا و كژ شدن . و شكستن و فرو دريدن چاه . و حلقه بستن مار . و تغضف علينا الليل : پوشيد ماراشب . و تغضف علينا الدنيا : پيش آمد بر ما دنيا و خيرش افزون گرديد . تغضن ( taqazzon ) م . ع . آژنگ روى شدن . و ترنجيده پوست گرديدن . تغضوض ( taqzuz ) ا . ع . يك نوع از خرماى شيرين . تغضيض ( taqziz ) م . ع . چيز تازه خوردن . و با ناز و نعمت گرديدن . و نقصان و خوارى رسيدن كسى را . تغضيف ( taqzif ) م . ع . ربودن عشق خرد را . تغضيف ( taqzif ) ا . ع . تغضيف الشيىء : تدليته و ارساله . تغضين ( taqzin ) م . ع . بچهء ناتمام افگندن شتر ماده . و آژنك روى گردانيدن .